Categorie: , ,

Kleine huizen, duurzame huizen

Adri Ros – De afgelopen jaren is enorm veel gepraat en geschreven over duurzame architectuur: isolatie, lokale milieuvriendelijke bouwmaterialen, dubbel/3-dubbele beglazing, zonnewarmte, enzovoort. Dit zijn echter niet de belangrijkste factoren in de eco-score van een huis, dat zijn namelijk de afmetingen en de leeftijd.

Ook al zijn nieuwe eco-huizen energie zuinig, de bouw ervan kost vrijwel altijd nieuwe grondstoffen, energie en geld. Voordat je dát hebt terug bespaart ben je al een paar decennia verder… Oude huizen zijn afbetaald, het hout en de stenen al tientallen jaren geleden gekapt of gemaakt.

In Nederland steeg de gemiddelde vloeroppervlakte van een eengezinswoning of appartement van 45 vierkante meter aan het begin van de 20ste eeuw tot 90 vierkante meter eind jaren ’90 tot aan 120 vierkante meter vandaag.

Gelukkig en duurzaam in een klein huis

Als we weer kleiner gaan wonen, kunnen er ook meer woningen ontstaan zonder dat er nieuwe woningen bijgebouwd hoeven worden. Daarmee kunnen we relatief simpel veel energie, grondstoffen en geld uitsparen. Het zal een deel van de weg naar de nieuwe economie moeten zijn, en passend bij tijden van dalende energie- en grondstofvoorraden. De kunst is om het kleiner wonen dusdanig aan te pakken dat mensen zien dat het net zo prettig, zo niet prettiger is dan in een kast van een huis te wonen. En daar wordt her en der al aan gewerkt.

Zoals bijvoorbeeld de Amerikaan Graham Hill van Treehuggeru uit de video hierboven.  Hij werkte twee jaar aan een mini-appartement in New York, hartje Soho, op maar 40 m2. Maar hij heeft zoveel slimme dingen bedacht, dat hij er kan wonen, werken, logees kan ontvangen of een maaltijd voor tien gasten kan koken. Wanden kunnen verschuiven, bedden verdwijnen in de muren. En hij besloot vooral om met minder spullen te leven. “Het gaat in het leven om vrienden, delen, contact, en niet om spullen,” zegt hij.

‘In de beperking toont zich de meester’

De aanpak van Graham Hill is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd, en kost helaas best wat geld. Hij laat vooral zien wat er allemaal mogelijk is. Maar met wat ‘IKEA-oplossingen’, slimme kastjes, planken op de juiste plekken én vooral de lef om van de standaardwoning af te wijken, kom je al gauw een heel eind. Daar hoef je ook geen super vakman of architect voor te zijn.

De beperkingen van een bestaand huis worden creatieve uitdagingen, die ieder op zijn/haar eigen manier gaat oplossen. In een variatie op wat Goethe al zei: “In de beperking toont zich de meester”. Zo krijgen we eigenzinnige, persoonlijke huizen die betaalbaar en duurzaam zijn. Waar mensen van houden en langer in willen blijven wonen omdat veel door hun zélf bedacht en gemaakt is.

Meer lezen: