TNO vergeet belangrijkste argumenten tegen schaliegas

TNO heeft 1,5 jaar geleden de ‘Argumentenkaart Schaliegas’ gemaakt, met alle voors- en tegens op een rij. Met als doel dat besluitvormers zich een gebalanceerd ‘eigen oordeel’ kunnen vormen. Na betere bestudering van dat overzicht miste Jan Juffermans diverse belangrijke argumenten, die het plaatje en dus het eigen oordeel, nogal anders doen uitzien. Jan werkte van 1978 -2010 bij de befaamde stichting De Kleine Aarde, en is nu onder andere actief in Transition Town Boxtel.

Schaliegas is geen ‘overgangsbrandstof’ want vervuilender dan kolen
In het TNO-overzicht ontbreekt het feit dat tijdens het fracken in de VS, aanzienlijke hoeveelheden methaangas weglekken, met een ongeveer vijfentwintig keer sterker klimaateffect dan CO2. Wat de klimaat-voetafdruk van dit gas groter maakt dan die van de meest vervuilende kolen. En daarom schaliegas diskwalificeert als ‘transitiebrandstof’ naar een klimaatveilige energievoorziening(bron: R.W. Howarth in Climate Change).

In de discussie met ondermeer Maria van der Hoeven, directeur van het Internationaal Energie-Agentschap (IEA), is dit onmisbare informatie aangezien zij beweert: “Vooral (schalie)gas kan een brug vormen tussen de niet-schone energie van nu en de schonere energie van de toekomst”. Alsof het minder schadelijk zou zijn.

Schaliegas levert nog eeuwen lang risico op grondwatervergiftiging
Na het boren dekken de bedrijven de boorputten af met beton en grond: zand erover en wegwezen. Onvermeld blijft echter het gevaar dat door erosie en betonrot na vijfentwintig jaar tot enkele eeuwen alsnog zware vervuiling van het grondwater kan optreden. De honderden doorboringen van de grondlagen zijn hier schuldig aan. Zij vormen kanalen waarlangs de ingespoten chemicaliën en andere gevaarlijke stoffen zoals barium, strontium en benzeen alsnog  uit de diepe ondergrond naar het grondwater kunnen doorlekken.

Schaliegas vergroot aantal ‘klimaatdoden’ drastisch

Lees verderTNO vergeet belangrijkste argumenten tegen schaliegas

“The Power of Just Doing Stuff” van Rob Hopkins is uit!

Dinsdag 18 juni lanceert Rob Hopkins in Londen, met Transition Town Crystal Palace, zijn nieuwste boek “The Power of Just Doing Stuff”! Met verder: Korte presentatie van Brixton Energy over hun ‘community owned’ zonnepaneel projecten Mini-presentaties van Crystal Palace Transition Town Projects (waaronder the energy one en the exciting new food market) De lancering van … Lees verder

Voor verandering is motivatie én veilige ruimte nodig

Adri Ros – Rosemary Randall is een psychoanalytisch opgeleide ‘ecopsychologe’. Sinds haar twintigste, is zij betrokken bij de milieubeweging, en ontwikkelde de bekroonde ‘Carbon Conversations‘ project waarin zij een kleine-groep benadering gebruikt om mensen te helpen de uitstoot van koolstof te verlagen. Haar benadering ondersteunt de werkwijze van eco-teams, klimaatstraten en transitiegroepen.

Zij faciliteert workshops over klimaatverandering, communicatie en betrokkenheid van de gemeenschap en biedt consultancy aan bedrijven over het betrekken van medewerkers bij de CO2-verlaging. Rosemary Randall ziet in de samenleving drie maatschappelijke fenomenen die relateren aan de milieuproblematiek en/of de toenemende risico’s op dat vlak.

Winkelen om het winkelen

Als eerste de consumptiewoede, het winkelen om het winkelen, hobby nummer 1 van massa’s mensen. Randall interpreteert dit vanuit de psychologie als een vorm van geruststelling van zichzelf en ter verdringing van het besef dat het steeds slechter gaat met ons leefmilieu. Door te gaan kopen en te zien dat iedereen daar volop aan meedoet krijgt men het idee/gevoel dat alles nog wel oké is. Randall spreekt van manisch winkelgedrag: ongeduldig en opgejaagd op zoek naar de nieuwste spullen en de laatste kicks. Ook duidelijk zichtbaar in het media-aanbod met een overvloed aan nieuwe artikelen, auto’s, tuininrichting, life-style, mode tot aan complete ‘make-overs’  van huizen en mensen.

Risicovermijding door steeds meer regels

Lees verderVoor verandering is motivatie én veilige ruimte nodig

‘De Prins van Filletino’ inspirerende roman over de eu-crisis

Adri Ros – ‘De Prins van Filletino’, de eerste Nederlandstalige roman met de economische crisis als onderwerp, verscheen eind mei van de hand van Geert Kimpen. September 2011 verklaarde het bergdorpje Filettino zich onafhankelijk van Italie en van de regering-Berlusconi. De burgemeester riep zichzelf tot Prins uit, en begon zijn eigen munt.  Toen Geert Kimpen dit hoorde, sprong hij meteen in zijn auto, reed naar Filettino en deed daar de inspiratie op voor deze spannende, inspirerende en humoristische roman over de crisis.

De eerste lezers van het boek, waaronder ik, zijn er laaiend enthousiast over: Dit boek heeft verschillende lagen waardoor ze een brede groep mensen zal aanspreken. Het verbindt een waar gebeurd ‘helden’ -verhaal met gewone mensen uit een eenvoudig bergdorp in hun worsteling met emoties van boosheid, liefde en saamhorigheid waardoor ze haast boven zichzelf uitstijgen terwijl ze ook nog steeds zichzelf zijn.

Filettino zegt ‘Basta’

Geert Kimpen verdiepte zich voor deze roman in de financiële wereld en komt tot de conclusie dat zij gebaseerd is op een zeepbel: “Hoeveel mensen weten dat de euro gebaseerd is op niets? Hij heeft geen enkele tegenwaarde. Als we morgen besluiten ons geld van de bank te halen, stort de boel in, omdat ons geld gewoonweg niet bestaat. Het is een fictieve, digitale werkelijkheid. Ik wilde dat grote verhaal, dat niemand meer begrijpt en dat iedere avond in de journaals over ons heen dondert, in het klein vertellen.

De inspiratie vond Geert toen hij op TV plots een verrassend item zag over een klein bergdorpje in Italië waar de inwoners het heft in eigen handen namen. Ze hadden genoeg van de ellende van de Europese eenwording en de maatregelen die hen troffen. Ze moesten fuseren met een nabijgelegen dorp. ‘Fuseren met het dorp van de rivaliserende voetbalclub, dat nooit’, zeiden ze. De maat was vol. Geïnspireerd door hun burgemeester verklaarden ze hun dorp onafhankelijk, de burgemeester riep zichzelf tot prins uit, en ze begonnen hun eigen munt. Ze maakten met elkaar een vuist waardoor hun moedeloosheid in kracht veranderde.”

Cover boek gebruikt als verkiezingsposter

Lees verder‘De Prins van Filletino’ inspirerende roman over de eu-crisis