Categorie: , ,

Deel mooie ervaringen met transitie

Deel mooie ervaringen met transitie Deel mooie en persoonlijke ervaringen op de lokale websites en/of in web-blogs. Leven met je moestuin, je repair café,  je buren, TT activiteiten, met spullendelen, je Lets-kring en wat er al nog meer in transitie is in je leven. Het uit eerste hand laten zien hoe waardevol en vervullend een ‘leven met minder olie en meer lokale veerkracht’  kan zijn, geeft andere mensen inspiratie en hoop. Nodig als tegengewicht voor het vaak sombere nieuws en mediageweld.

Een meerderheid van onze bevolking tot transitie brengen, kan en zal een gevolg zijn als ieder op zichzelf en met elkaar begint. En daarna kan de inktvlek zich uitspreiden door het goede voorbeeld, de tam-tam en mond-op-mond reclame. Sociale media, websites en weblogs zijn de daarop aanvullende communicatiemiddelen van deze tijd. Laten we die dus nog veel meer gaan inzetten en gebruiken. TT-websites kunnen daarin het voortouw nemen.

Goede voorbeelden doen goed volgen

Voor transitie naar een duurzame, gezonde, energie-zuinige en sociale wereld, zijn op zich alle ingrediënten aanwezig.  De kans is nu groter dan ooit in de geschiedenis. Laten we onszelf en onze droom niet meer beperken door te denken dat er eerst nog een aantal voorwaarden vervuld moeten zijn of dat eerst de omstandigheden zus en zo moeten zijn voordat we vooruit kunnen of kunnen slagen.

Een inspirerend voorbeeld zijn, werkt volgens mij het meest aanstekelijk en motiverend voor anderen. Als mensen zien en voelen dat een levensstijl aangenaam is en vreugde brengt, voordelen heeft, dan gaan ze interesse krijgen en zelf kiezen om het ook eens te proberen. Dat is enorm krachtig: het is gewoon mogelijk, zonder meer.

Ik geloof heel sterk in verandering langs de positieve weg.

Godelieve – TT Tilburg

Voorbeelden:

Fotogalerij “Duurzaam nu”

 

Een voorbeeld van de Low Impact Man

A perfect day…

Deel mooie ervaringen met transitie Terug naar gisteren, vrijdag. Ik ben uitgenodigd door de mensen van het schooltje hier naast het park waar ik woon. De ouders en kinderen willen een stukje van het park gebruiken om hun eigen speelplaats wat uit te breiden. Een speelplaats die bestaat uit steen en hekkens.

Vandaag komt de burgemeester op bezoek met zijn schepen van onderwijs. De voorbije maanden hebben leerkrachten, kinderen en ouders dit moment goed voorbereid. Ze hebben onderzoek gedaan, enquête’s gehouden, plannen getekend. Een stuk van de tegels op de speelplaats is weggehaald en een prachtige notenboom is gepland.

Vandaag wordt het dossier overhandigd aan de burgemeester. De burgemeester en zijn schepen gaan zitten in ligzetels (een troon is niet meer van deze tijd). De kinderen nemen zelf het woord en zingen een prachtig lied. Ze hebben kleurrijke hoeden aan en zingen vol overtuiging. Het zelfgemaakt lied eindigt met: ‘Burgemeester, kan jij iets voor ons doen’. Zonder sentimenteel te doen, ik krijg een krop in de keel als ik die kleuters hoor met hun oprechte vraag voor een beetje groen. Ik ben niet de enige.

Na afloop geven de kinderen de dossiers af en laten de burgemeester het lint rond de notenboom doorknippen (de pers is erbij). En dan neemt Daniël Termont onverwacht de microfoon. Hij had het dossier al doorgenomen en wist te melden dat de stad bereid is de speelplaats en het park met elkaar te verbinden. Gejuich bij de kinderen, leerkrachten en ouders vallen elkaar in de armen. Een emo-moment zoals ze er op TV geen tonen. Zo simpel kan het zijn, een buurt die samenwerkt en een redelijke vraag stelt. Met resultaat.

Deel mooie ervaringen met transitie
kinderen van de wonderfluit (met dank aan de anonieme fotograaf)

Hoe simpel kan het zijn

En het vervolg van de avond mag er ook zijn. Tegen 19 uur fiets ik naar het depot van het voedselteam. Het is mijn beurt om de mensen te helpen die hun verse lokale groenten en zuivel komen ophalen. Tevreden consumenten en tevreden producenten. Ik sla een babbeltje met een paar mensen en fiets met twee tassen vol vers brood en aardappelen naar een andere afhaalplek. Die van het VOKO, dit is een ‘voedselcollectief’ met als doel gezonde voeding aan betaalbare prijzen ter beschikking te stellen. Ik heb onder andere rijst, granen en poetsproducten besteld.

Het is te veel om mee te nemen met de fiets, maar ik had een afspraakje gemaakt met Debbie via Spullendelen. Ik kan gewoon met haar bakfiets mijn spullen van voedselteam én Voko naar huis brengen. Ondertussen zie ik dat er 10 stropkes op mijn rekening zijn gekomen omdat ik mijn beamer enkele dagen verletst heb. Als ik de bakfiets terugbreng spring ik nog even binnen in het huis dat de stad ter beschikking stelt voor lokale verenigingen. Op de bovenste verdieping zitten een tiental vrouwen duchtig te naaien en te breien. Welkom in Café Rétouché. Ze komen elke twee weken samen om verhalen en ervaring uit te wisselen en ondertussen kleren te maken en te herstellen.

Als ik een half uur en glaasje wijn later naar huis fiets is alles duidelijk. We hoeven nergens op te wachten. Niet op de politiek, niet op de bedrijven, niet op andere mensen. Wie duurzaam en sociaal wil leven kan er meteen aan beginnen. Alles wat we daarvoor nodig hebben is er…

Low Impact Man…