Griekse verkoopster accepteert Kareti, te zien bij de de NCRV serie Altijd Wat, aflevering  ‘Hebzucht is goed’

Op steeds meer plekken in Europa kun je met nieuwe, lokale valuta betalen. In Londen bijvoorbeeld met de Brixton Pound, opgezet vanuit Transition Town Brixton, in Duitsland waar al 28 Regiogeld-systemen actief zijn en in Griekenland, waarover Theodora Kotsi verderop meer vertelt.  Ingevoerd om de lokale economie te stimuleren en geld zoveel mogelijk in de streek te houden. Op het Griekse eiland Kreta hebben veel inwoners door de economische crisis niet genoeg euro’s om boodschappen te doen. Via hun speciale Kaereti-ruilsysteem wisselen ze producten en diensten uit.

De Bataaf is een initiatief voor duurzaam, rentevrij geld wat in 2012 in Nijmegen en omstreken, in omloop moet komen. Hierbij gesteund door Transition Town Nijmegen. In een interview met Clarence Rose van de Bataaf, vertelt Theodora Kotsi over het dagelijks bestaan in het huidige door crisis getroffen Griekenland, haar geboorteland, waar zij onlangs op bezoek ging voor een kunstproject. Theodora kwam Bataaf op het spoor toen zij in haar woonplaats Lent zelf een geldexperiment opzette, als onderdeel van een kunstproject.

Theodora Kotsi beschrijft huidige crisis in Griekenland

Clarence Rose: Hoe schat jij de leefsituatie in voor de Griekse bevolking?

Theodora Kotsi: De economische situatie daar is in enkele maanden sterk veranderd. In Athene ontkom je niet meer aan demonstraties, voedselbanken en hongerige mensen. Kinderen gaan naar scholen zonder boeken en verwarming en de gesprekken gaan alleen nog maar over de crisis. Het meest shockeerde mij te zien hoe mensen in afvalcontainers naar voedsel zoeken. Dit heb ik in Griekenland nog nooit eerder gezien.
Ook in mijn eigen familie is iedereen geraakt door de crisis. Mijn zus is nu werkloos. Mijn vader krijgt, na 40 jaar hard werken, ineens nog maar bijna de helft van zijn pensioen. Mijn broer staakt al vier maanden: Zijn loon als elektricien in een ijzerfabriek, een multinational, dreigt te krimpen tot een kwart!

C: Vier maanden staken is wel lang…

T: In tegenstelling tot andere stakingen houdt mijn broer dit vol door hulp van vakbonden. Maar de situatie is zorgwekkend. Was eerst de publieke sector aan de beurt gaat nu ook de private sector eraan en het ene na het andere bedrijf gaat failliet. Werknemers ontvangen vaak maandenlang geen of nauwelijks loon. Omdat de overheid enorme schulden heeft uitstaan en veel bedrijven schulden hebben bij elkaar zijn er geen liquide middelen meer en zit het geldsysteem tussen de bedrijven muurvast. Iedereen wacht op elkaars geld en ontslaat zijn personeel. De doorstart vindt vaak plaats in o.a. China. Zo is de werkloosheid binnen een half jaar gestegen van 15 naar 20%. Werknemers worden vaak zonder een uitkeringsregeling op straat gezet, dit is sinds kort legaal!

C: Hoe is het met huiseigenaren? Zijn er ook uitzettingen?

T: Hypotheken en ontruimingen zijn zeldzaam. De Griekse staat heeft een hoge schuld, de burger juist niet. Steeds meer mensen kiezen er liever voor om zonder elektriciteit te leven nu zij de rekeningen – met de tegenwoordig extra hoge belasting – niet meer kunnen betalen. De crisis raakt vooral de onderlaag. Veel mensen hebben honger.

C: Hoe komt het dat mensen honger lijden?

T: Griekenland is een agrarisch land maar in de miljoenenstad Athene is voedsel schaars en onbetaalbaar geworden. Kwamen tot een jaar geleden in Atheense voedselbanken uitsluitend illegalen, nu zijn dat er veel meer en eten er net zo veel autochtonen van de voedselbank.

C: Kan Griekenland uit de Euro stappen? Wat zijn de mogelijkheden?

T: Deze ellende is mede veroorzaakt door het bankwezen. Maar de banken zouden miljarden euro’s mislopen als Griekenland kapt met de euro, dus dat zal niet gebeuren. Griekenland stevent nu af op een faillissement. De overheid heft nu hoge belastingen om de rente te betalen over de staatsschuld.
Grieken moesten in een half jaar tijd vier keer belasting betalen. Terwijl de Griekse elite, zoals reders en eigenaren van multinationals, nog steeds traditiegetrouw belasting ontduiken en de Griekse staat miljoenen euro’s misloopt. En de overheid kijkt toe. Griekenland is kapot gemaakt en economisch herstel in deze situatie is onmogelijk.

C: Wat denk jij over de berichtgeving in Griekenland zelf en in het buitenland?

T: De berichtgeving in Nederland over de Griekse situatie is karig, net als in de Griekse media zelf. Ik denk dat dit preventieve censuur is, journalisten worden ontslagen wanneer ze berichten over stakingen en de gevolgen van de crisis. Het land staat vlak voor een revolutie.
Een misverstand bestaat over de grootte van de publieke sector. Hier denkt men dat er miljoenen Griekse ambtenaren zijn, maar dat zijn er “slechts” 700.000.

C: Wat organiseren mensen zelf om in hun levensbehoeften te voorzien en om door deze crisis te komen?

T: In alle Griekse districten komen er noodgedwongen alternatieve ruilsystemen op zoals de Kareti, een initiatief op Kreta. Dit is een dienstenruilsysteem waarbij diensten of producten worden verruild op markten. Ook brengen boeren zelf hun producten naar de stad, zonder tussenhandel. Een andere manier is er niet meer.

C: Kunnen wij een dergelijke situatie ook verwachten in Nederland?

T: Om Nederland maak ik me echt zorgen. Je kunt dit land niet met Griekenland vergelijken omdat daar de meeste mensen op het platte land leven. Als hier de crisis doorpakt kunnen wij er in hele korte tijd massaal honger verwachten.
Een ding wilde ik nog kwijt: Het verbaast me dat de initiatiefnemers van Bataaf zo lang en hard moeten werken om überhaupt te kunnen starten, terwijl de economie van een heel land in een paar maanden tijd platgestampt wordt door bankiers en een paar politici.

Met dank aan Theodora Kotsi en Clarence Rose

Lees verder ook:

De Bataaf: geld dat lokaal rolt – Nijmegen
Eigen, lokaal geld
De Groninger Gulden komt eraan

Of bezoek de site van de Bataaf

Vanuit dit elementaire inzicht ontwikkeld zij al sinds de jaren ’70  Het werk dat weer verbindt. Hierbij heeft zij geput uit de systeemtheorie, diepe ecologie, ecopsychologie en verschillende spirituele levensbeschouwingen, met name het Boeddhisme.’Het werk dat weer verbindt’ helpt de weg voor te bereiden voor de overgang van de industriële groeimaatschappij naar een levensondersteunende samenleving, een overgang die Joanna Macy de ‘Grote ommekeer’ noemt.

Met een schat aan oefeningen en rituelen

Naast een grondige analyse biedt dit boek een schat aan oefeningen en rituelen, die ons helpen onszelf (weer) als deel van het grotere levensweb te ervaren. En om waarden als moed, solidariteit en engagement nieuw leven in te blazen. In deze geactualiseerde Nederlandse vertaling, van de ecologische uitgeverij Jan van Arkel, is een aantal nieuwe oefeningen opgenomen en is gestreefd naar een aanpassing aan de Nederlands-Vlaamse context. ‘Het Werk dat weer verbindt’ wordt in toenemende mate toegepast in de transition-town beweging.

Joanna Macy is ecofilosofe, deskundige in systeemtheorie, boeddhisme en diepe ecologie. Zij wordt wereldwijd gerespecteerd in bewegingen voor vrede, rechtvaardigheid en milieu. Ze is auteur van zeven boeken en draagt haar kennis en engagement al meer dan veertig jaar uit in talloze workshops voor persoonlijke en maatschappelijke verandering over de hele wereld.

Het is zo ver! In Nijmegen kunnen ze eindelijk beginnen met bouwen aan het Huis van Overvloed. Daar maken ze op 16 mei een feestje van. Na anderhalf jaar van rekenen, tekenen, vragen om hulp, organizeren, plannen, overleggen, op hun bek gaan en weer op staan is het ondenkbare moment aangebroken: “Ze gaan beginnen met bouwen!”

Ze bouwen van (lokaal) gebruikt materiaal en met datgene wat mensen willen bijdragen aan een zo duurzaam mogelijke plek. Deze ruimte van 140 m2 krijgt een sociaal duurzame functie: iedereen die maatschappelijke doelen nastreeft en met sociale overwaarde wil werken kan van deze plek gebruik maken om samen te werken. Zonder geld creëren ze dus een situatie die blijvend nieuwe waarde gaat opleveren. Bouwplannen worden gedeeld, zodat iedereen dit zelf na kan maken. Werken zonder formele organisatievorm, verbinden ze bestaande netwerken aan elkaar, iedereen kan altijd een beetje helpen.

Overvloed waardevol maken

We hebben allemaal best veel spullen, ideeën en toegang tot hulp. Meer dan we zelf nodig hebben en vaak meer dan we gebruiken. Dit noemen we sociale overwaarde. Met het Huis van Overvloed verbinden we al deze spullen, ideeën en vormen van hulp. We bouwen er in Nijmegen letterlijk een huis van. Dit huis wordt een werk- en ontmoetingsplek voor iedereen die werkt aan duurzaamheid of sociale innovatie, of dat nu bedrijven, overheden, studenten of andere mensen zijn die willen bijdragen.

We creëren zonder geld te gebruiken een plek die anderen kan inspireren om zelf iets waar te maken wat misschien van tevoren niet lijkt te kunnen. We willen een sneeuwbaleffect van gave projecten op gang brengen. We willen mensen laten zien dat geld niet per se nodig is om een plan te laten lukken. We durven te vragen om hulp en we zijn dankbaar voor alle beetjes die we krijgen. We delen alles wat we leren en stellen ons netwerk ook voor jou ter beschikking.

Het Bijenlint krijgt momenteel veel aandacht in de media: Op RTV Oost zowel op radio als tv, op 9 mei op Deventer TV in het programma Actua, en zondag 13 mei op KRO Radio 5 tussen 13-14:00 uur.

Maaibeleid gemeente speciaal aangepast

De gemeente past het maaibeleid van genoemde plantsoenen aan. In het Godebaldpark bijvoorbeeld worden sommige delen nog maar twee keer per jaar gemaaid. In het Gooikerspark wordt het bloemrijke grasland niet in één keer gemaaid, maar laat de gemeente stroken met lang gras staan (mozaïekmaaien). Aan de Dahliastraat worden delen van het gazon gefreesd en door TTD ingezaaid met het bijenmengsel van boekweit, bernagie, dille, ganzenbloem, kaasjeskruid, klaproos, korenbloem, mosterd, phacelia, bladrammelas, goudsbloem en karwij.

Lees verder >> Bijenlint TT Deventer van 12 km en 3.000 zakjes zaad

De Groene Amsterdammer

‘Maar we moeten ons verre houden van haar klimaatalarmisme, haar politieke naïviteit en haar semireligieuze hang naar een Nieuwe Groene Wereld.’  Deze snerende conclusies als donderslagen bij heldere hemel, deden ons met verbazing of boosheid reageren: ‘Is dit nou een onhandige start van een mooie samenwerking, of gaat Pels het contact liever uit de weg?’, ‘Met dit artikel slaat Pels de plank volledig mis.’

Wij geloven niet dat dit essay de mening draagt van de achterban van Groen Links en we zien niet dat deze reactie bijdraagt aan de, ook door Groen Links graag bezongen, duurzame verandering. Wij denken dat Dick iets te veel van discussie houdt.

Vier mensen uit verschillende Transition Towns in Nederland hebben reacties samengevat in onderstaand artikel wat vrijdag 11 mei op de site van De Helling is geplaatst, waarvoor onze dank. Niet om de discussie per sé, maar omdat we de verantwoordelijkheid voelen om alle duurzame en sociale krachten in Nederland te verbinden, om over de oude hokjes en dogma’s heen te stappen, omdat deze tijd daar om vraagt. In dit streven verwelkomen wij iedereen die van goede wil is.

Het originele stuk van Dick Pels is eveneens te lezen op de site van De Helling

— de reactie van TT —

Inclusiviteit is van grote waarde

Is dit een onhandige start van een mooie samenwerking, of gaat Pels het contact liever uit de weg? Dat laatste zou jammer zijn, want een nadere kennismaking kan voor hem en voor ons best verhelderend zijn. Kritiek op de transitiebeweging is welkom, ook al is het niet altijd gemakkelijk om de beweging in zijn geheel te overzien. Maar Pels slaat volgens ons op een aantal belangrijke punten de plank mis. Onze indruk na het lezen van het artikel is dat Dick Pels commentaar levert op basis van een paar blogs en een boek uit 2006 waarvan de schrijver zelf al heeft aangegeven dat het deels verouderd is.

Transition Towns is voor iedereen

TT Conferentie Deventer

Als Dick Pels een paar uurtjes had vrijgemaakt voor de Transitieconferentie van jongstleden oktober in Deventer, had hij eenvoudig kunnen vaststellen dat de teneur van zijn artikel te negatief is. Sprekers uit de regionale en landelijke politiek, overheidsorganisaties en vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven wisten maar al te goed de samenwerking met TT te vinden. En zweverig waren de verschillende presentaties ook niet. Of het moet zijn dat je niet houdt van zonnepanelen op kinderboerderijen, dat je de vegetarische lunch te ‘spiritueel’ vindt, of dat je liever niets weet van de achterliggende oorzaken van de stijgende olieprijzen.

De beweging wordt juist door een feitelijke en maatschappelijk bewuste benadering gedreven. En natuurlijk legt Pels kwetsbare plekken van deze Transition Towns-beweging bloot. Maar het is bijna beschamend hoe hij meent de beweging, die binnen zo’n korte tijd wereldwijd een succes is gebleken, te moeten bestempelen als een ‘semi-religieuze opwekkingsbeweging’.

Iets rechtzetten

Laten we eens kijken waar Dick Pels wel een punt heeft. Een centraal begrip binnen het transitiedenken is lokale veerkracht. In een wereld waar op mondiale schaal wordt geproduceerd, zijn burgers in steeds sterkere mate afhankelijk van last-minute ingevlogen producten. Transition Towns willen dit vanuit burgerinitiatieven veranderen. Pels meent dat dit conservatieve of nostalgische trekjes heeft en die zien we inderdaad wel. Bijvoorbeeld als Hopkins dit in zijn boek illustreert met zwart-wit afbeeldingen van de jaren vijftig of eerder. En natuurlijk zijn er mensen binnen de transitiebeweging die met goede gevoelens terugdenken aan langvervlogen tijden.

En Pels heeft ook een punt als hij stelt dat de transitiebeweging mensen aantrekt die open staan voor minder rationele aspecten van verandering. De transitiebeweging zal hier kritisch naar het functioneren van de lokale groepen moeten blijven kijken. Tegelijk laat de beweging ruimte voor een wat ruimere visie op wat er tot de werkelijkheid gerekend mag worden. Het is immers ook naïef om de oplossing te verwachten van een denkwijze die ons in de huidige situatie heeft gebracht.

Verwar dit bredere kader echter niet met de veelheid aan concrete oplossingen waaraan we werken en waarbinnen zaken als burgerparticipatie, crowd sourcing en nieuwe media een belangrijke rol spelen. Er worden de laatste jaren opvallend veel lokale energiecoöperaties opgericht. In veel gevallen hebben lokale TT-groepen daaraan bijgedragen of er de aanzet toe gegeven. Daar is toch weinig zweverigs aan. En dat geldt ook voor het bevorderen van lokale economieën; een niet-dogmatische oplossing voor een groot aantal moderne problemen. Zo zoeken we een ecologisch optimale schaalgrootte voor de productie en het aanbod van alle goederen en diensten. Want ook als het milieu de toetssteen is, zijn bepaalde zaken nu eenmaal efficiënter regionaal of landelijk te regelen dan lokaal.

De apocalyps of de realiteit

Dan nog de mening van Dick Pels over de ‘bekeringservaring’ die zou moeten ontstaan na de ‘apocalyptische stelligheid’ van klimaatverandering en piekolie. Dat wil zeggen… wat is eigenlijk de mening van Pels? Het is raden waarom hij woorden als ‘angststrategieën’ of ‘paniekzaaierij’ gebruikt. Mogen we dan concluderen dat het volgens Pels allemaal zo’n vaart niet zal lopen? Is iedereen die zorgen uit over de huidige toestand van de aarde een ‘klimaatalarmist’? Pels’ redenering houdt in dat de uitkijk op de Titanic niet had mogen waarschuwen voor de ijsberg, want dan zaait men paniek.

Pels citeert vervolgens dat de transitiebeweging geen lijstjes, grafieken of wetenschappelijke publicaties nodig heeft om de urgentie aan te duiden. Helaas vergeet hij te vermelden dat het Transitie Handboek uitgebreid voorzien is van wetenschappelijke noten, referenties en grafieken om de stand van zaken redelijk objectief in beeld te brengen. Die feiten koppelt de transitiebeweging vervolgens aan concrete oplossingen, juist om paniek of apathie te bestrijden. Waarom die omissie? Omdat het niet past in het verhaal van Dick Pels, want hij schrijft liever over een transitiebeweging die grappig is, onverbeterlijk optimistisch blijft maar politiek naïef is.

Angst voor de anarchie

Dat Dick Pels als directeur van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks selectief feiten verzamelt, valt ons tegen. De transitiebeweging zou zich radicaal afwenden van de politiek, wellicht zelfs ‘autarkische zelfregulerende fantasieën’ nastreven. We peinzen ons suf waarom we dat zouden willen. Een van de succesfactoren voor TT-groepen is een goede samenwerking met de lokale overheid – over het hele politieke spectrum, dus niet politiek gekleurd. Met alleen de transitiegroepen gaan we de wereld niet redden. We hebben politieke oplossingen nodig.

Willen we een doorbraak forceren in de huidige politieke status quo, dan zullen we de nu nog onverkiesbare groene en solidaire politiek verkiesbaar moeten maken. De transitiebeweging probeert daar bottom-up aan bij te dragen. Door vooruit te lopen op de politiek en verandering in gang te zetten, in de wetenschap dat we voor de volgende stappen die politiek aan onze zijde nodig hebben. Een paar anarchistische trekjes die de transitiebeweging heeft kun je best ‘vrijheidslievendheid’ noemen, dan kunnen liberalen er ook wat mee.

De Transition Towns beweging zal nooit de ‘samenleving en de politiek de rug toekeren’ zoals Pels stelt. Al was het maar omdat voor de transitiebeweging inclusiviteit een zeer belangrijke waarde is. Het eigen gelijk staat daarbij niet voorop, maar het zoeken naar ideeën en samenwerking met iedereen die daarvoor open staat. De overheid wordt daarbij gezien als een essentiële partner in de nagestreefde transitie. Vandaar ook dat TT-Nederland recentelijk een brochure publiceerde boordevol handreikingen voor zowel lokale transitiegroepen als ambtenaren en politici om een vruchtbare lokale samenwerking tussen beiden te bevorderen.

Ach, was Dick Pels toch maar even langsgekomen op de landelijke conferentie, dan had hij de brochure gratis ontvangen. Maar hij is dit jaar van harte welkom.

Paul Hendriksen,
Jan Juffermans,
Peter Polder
en Maarten Nijman

Bas Eickhout kan zo bij Transition Towns

Deelname nog tot 9 mei mogelijk!

900! Zoveel mensen ondersteunen de uitgave van Holzer’s Permacultuur nu al. En omdat we er bijna zijn verlengen we de actie tot 9 mei. Doe mee of deel dit bericht en help mee om de laatste 100 crowdfunders te vinden.

Informatie over hoe je mee kunt doen vind je op:

http://www.janvanarkel.nl/nieuw/holzerspermacultuur.html

Peter Polder, 2 mei 2012

In mei verschijnt het uit het Duits vertaalde boek Holzer’s permacultuur, geschreven door de Oostenrijkse permacultuur-uitvinder Sepp Holzer. Holzer boert al 45 jaar op de berghellingen van Oostenrijk en heeft in die tijd zijn bedrijf, de Krameterhof, omgetoverd in een lusthof van terrassen, verhoogde bedden, vijvers, waterlopen en paden. Er staan talloze fruitbomen en allerlei gewassen door elkaar. In het boek komen alle aspecten van Holzer’s aanpak aan bod, niet alleen hoe je een holistisch systeem opzet, maar vooral ook allerlei praktische details. Wie het leest zal popelen om zelf aan de slag te gaan.

Uitgeverij Jan van Arkel voert voor dit boek een crowdfundingactie , niet om het uit te geven – dat gebeurt sowieso – maar om het goedkoper te maken. Met een normale calculatie komt de verkoopprijs op 29,95. Te duur eigenlijk. Als ruim duizend mensen een boek bestellen voor 19,95 kan de verkoopprijs zeker dat tientje omlaag!

Sepp Holzer, Holzer’s permacultuur, ca 320 pagina’s, pb, geheel in kleur, ca 19,95, isbn 978 90 6224 517 8, mei 2012

• ‘Een praktisch boek over tuinbouw zonder fossiele brandstoffen. Daar wordt ik als boerenzoon en olie expert enthousiast van’ – Peter Polder (Peakoil NL)
• ‘Een pracht instrument voor duurzaam denken doen’ – Anne-Marie Pronk (Klimaatverbond)
• ‘Het boek laat zien dat op grote schaal boeren geen industrie hoeft te zijn’ – Fransje de Waard (schrijfster Tuinen van Overvloed)

Crowdfunding unieke actie uitgeverij Jan van Arkel

De crowdfunding beleeft een vliegende start en heeft al meer als 250 inschrijvingen opgeleverd.  Je kunt deze crowdfunding verder helpen door dit document over Holzer’s permacultuur en de actie, naar zoveel mogelijk geïnteresseerde vrienden en kennissen te sturen. Ook als de duizend niet gehaald wordt, gaat de prijs toch omlaag, alleen wat minder. Wie zich nu inschrijft voor 19,95 krijgt niet alleen een exemplaar van het boek, maar zorgt ook dat het boek meer aandacht krijgt en een breder publiek bereikt. Dat is pure reclame voor permacultuur.

Jan van Arkel komt graag langs op evenementen. Zo stond hij op de Landelijke Genoegdag van 17 maart in Tilburg met een stand waar men zich kon inschrijven. Op de Landelijke Genoegdag trad Herman Verhagen op, auteur van het boek De Duurzaamheidsrevolutie en ook een uitgave van Jan van Arkel

Intussen is een folder met alle groene boeken van Uitgeverij Jan van Arkel gedrukt. Daarin staat ook een verwijzing naar de actie voor Holzer. Wie folders wil om ze in eigen kring uit te delen, kan ze aanvragen bij Jan van Arkel

Uitgeverij Jan van Arkel,
Grifthoek 151, 3514 JK Utrecht,
030 2731 840
twitter.com/JanVArkelboeken
www.janvanarkel.nl

Over Sepp Holzer is de film ‘Der Agrar-Rebell’ gemaakt en op youtube staan meerdere filmpjes, waaronder deze

Omdat TT Houten regelmatig vragen krijgt over dit gidsje,  laten ze graag nog even weten hoe je er aan komt:

Het gidsje ligt bij de Houtense VVV en hij is HIER te downloaden.

Veel plezier er mee en eet smakelijk!

ZET is als burgerinitiatief begonnen tijdens het Transition Café van TT Zutphen op 3 november 2010. ZET is onafhankelijk van de gevestigde grote energiebedrijven en is het eerste Zutphense energiebedrijf dat van ons samen is. ZET wil zonder winstoogmerk alle burgers, bedrijven en organisaties in gemeente Zutphen, van duurzame en lokaal gewonnen energie voorzien.

Met de opbrengsten uit de verkoop van energie en de investering die de leden in ZET doen, realiseren we eigen productie-middelen in Zutphen, zoals zonnestroom-installaties, windturbines en warmte-krachtinstallaties. Zo wil ZET uiteindelijk alle energie die in gemeente Zutphen gebruikt wordt, duurzaam opwekken. Daarmee worden we samen steeds minder afhankelijk van de (wereld) handel in energie en zorgen we voor een schone leefomgeving en veilige manier van energie produceren.

Voor meer informatie zie: www.ZutphenAanZET.nl

Met dank aan het kernteam van ZET:
Job Greeve, Vincent Otterloo, Rob Gort,
Willem van Stockum en Iddo de Goederen

Rob Hopkins
Transition Town Totnes
Transition Network

Het doel van Grunneger Power is om de energieproductie in eigen hand van Groningers te leggen om zo een substantiële bijdrage te leveren aan de transitie naar een stad die steeds minder afhankelijk wordt van fossiele brandstoffen. En dat niet alleen want gelijktijdig werkt Grunneger Power aan de oplossing voor klimaatverandering en piekolie, namelijk investeren in duurzame, niet-vervuilende energiebronnen in de eigen omgeving. Zo organiseert Grunneger Power voortdurend nieuwe zonnepaneelprojecten in Groningen.

Grunneger Power presenteert zichzelf als volgt:

Trianel GmbH

Het moederbedrijf Trianel GmbH is opgericht in 1999 door 4 onafhankelijke, Euregionale, gemeentelijke energiebedrijven waaronder Nutsbedrijf Maastricht en is uitgegroeid tot het grootste samenwerkingsverband in West-Europa in de stroom-, gas- en servicesector. Trianel GmbH staat voor

• 50 onafhankelijke aandeelhouders, die energie produceren en leveren aan 5,2 miljoen afnemers
• gezamenlijk innoveren in internationaal verband
• de kwaliteit van het compleet dienstenpakket, zoals energiemanagement, risicomanagement en contractmanagement
• ondersteuning in de concurrentiepositie
• onafhankelijk van aandeelhouders

Met steun van gemeente, Triodos bank en de lokale gemeenschap

Grunneger Power is bijzonder trots op het feit dat geen subsidies nodig waren om te starten. Met een degelijk business plan heeft men leningen van de gemeente Groningen en de Triodosbank verkregen. De coöperatie heeft statutair vastgelegd dat winsten uit de onderneming uitsluitend worden gebruikt ter herinvestering in duurzame projecten in de regio. Daardoor hoopt men in staat te zijn steeds meer groene lokale energieprojecten in Groningen en omgeving te realiseren. Lokaal, decentrale en duurzame energieopwekking betekend voor Grunneger Power ook een bijdrage aan de ontwikkeling van lokale werkgelegenheid.

Geen enkele organisatie kan alleen op een eilandje zitten. Het is hartstikke belangrijk om je kennis te delen en nieuw gedachtegoed te ontwikkelen. Grunneger Power heeft dan ook heel gerichte en goede contacten op landelijk niveau. Maar als het op concreet (samen)werken aankomt, kiezen ze zoveel mogelijk lokale partners. Getuige hun lijst van partners.

Dat vind men niet meer dan logisch en passend bij het motto, voor en door Groningers. Lokaal werken is per definitie duurzamer, socialer en bewustmakender.

Video over het succes van Grunneger Power

Met dank aan Grunneger Power
en Transition Town Groningen