Transitie Nieuws

Elke 7e dag vd maand

Aanmelden - Afmelden

TN oktober hier online

Citaat

Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten — Confucius

Per maand

Video april: Duurzaamheid in crisistijd

What to say to get my ex backlScreen=”true” allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true” />

Derk Loorbach van “activistisch onderzoeksinstituut DRIFT” van de Erasmus Universiteit Rotterdam (bekend door transitie-professor Jan Rotmans)  in een scherp maar helder interview met Studio Erasmus over duurzaamheid in crisistijd. Derk Loorbach heeft het over de invloed van burgerinitiatieven en de vertragende houding van multinationals op het duurzaamheidsproces in Nederland. Met onthullende informatie over SHELL en hun PR-campagne.

zp8497586rq

12 reacties bij Video april: Duurzaamheid in crisistijd

  • janny kerssies

    Een absolute aanrader dit filmpje !

  • ger

    Gelet op al hetgeen er te pleiten zou zijn ten gunste van de transitiegedachte vind ik het optreden van Derk Loorbach pijnlijk vlak. Hij komt op geen moment met meer dan de eerste de beste voorbijganger op straat zou kunnen aanvoeren. Op zichzelf is er weinig tegen geënsceneerde vraaggesprekken om zaken publiek te maken, maar dit gesprek bezorgde mij kromme tenen en plaatsvervangende schaamte door de zwakke performance van beiden.

    • adri

      Smaken verschillen, net als verwachtingen en beoordelingen. Echter te stellen dat dit een geënsceneerd gesprek is, gaat mij te ver. Misschien laat je je misleiden door de R’damse stijl van beide heren? Die ik juist wel leuk vind ;-)

      • ger

        De setting van het gesprek is wat mij betreft bijzaak. Mijn klacht dat Loorbach, met een nadrukkelijk wetenschappenlijke pet op niet verder komt dan algemeenheden die de eerste beste evngoed te berde kan brengen is geen kwestie van smaak. Ik ben geboren Rotterdammer en heb 7 jaar de Erasmus als student bezocht. Ik schrik niet van de Rotterdamse stijl. Ik draag de transitie-gedachte een warm hart toe. Ik schrijf al 2 decennia in die richting, maar met de vlakke schamperheid van Loorbach komt die beweging nergens binnen. Emoties zijn voor in de huiskamer.

        • Met alle respect Ger, maar het zijn wel emoties die mensen het meest drijven, dus je laatste opmerking kan ik niet beamen. Integendeel,neem het ‘verslaafd’ zijn aan olie. Dat is niet rationeel, angst voor crisis evenmin. Een transitie van de omvang en diepgang waar we nu voor staan, brengt onvermijdelijk veel heftige emoties met zich mee.
          Je schrijft al 2 decennia over transitie, dan kunnen we wellicht wat van je leren.
          Ik wil je daarom van harte uitnodigen jouw visie te geven op de beste weg naar transitie en wat burgers als wij daarin kunnen betekenen. Max. 2 x A4, OK?
          Stuur het dan naar transitiontownsnl@gmail.com. Alvast bedankt voor je bijdrage ;-)

        • Derk

          Haha, ik ben het in zekere zin wel met Ger eens, vond ook dat het wel wat scherper had gekund. Maar wat nu precies het inhoudelijke bezwaar is van Ger is me onduidelijk. Over stijl en vorm ga ik verder niet, ik hou het liever op de inhoud en ga er vanuit dat iemand die 7 jaar op de universiteit heeft gezeten ook een wetenschapelijke discussie aankan ;-). Ik denk namelijk dat we vanuit een iets andere transitiegedachte redeneren (er vanuit gaande dat Ger ook vooral transition towns kent, ik ken hem in elk geval niet (of wel…?)). Wij zien vanuit ons transitieonderzoek transities als fundamentele systeemveranderingen en zijn geïnteresseerd in de dynamiek hiervan en hoe deze te beïnvloeden. Hierin is gedrag van partijen in een regime (zoals bv shell) belangrijk om te begrijpen. Dit verklaart mede waarom verandering zo langzaam gaat, maar helpt ook om crises te zien als een noodzakelijke dynamiek die openingen voor echte doorbraken creëert. Voor ons zijn transition towns een razend interessant fenomeen (wij noemen het een niche) dat past binnen ons begrip van bredere maatschappelijke transities; het is de onvermijdelijke onderstroom als gevestigde structuren zichtbaar en merkbaar toenemend onder druk komen en steeds minder volhoudbaar zijn. We verschillen enigszins van inzicht in wat een duurzaamheidstransitie is; voor ons gaat het over een georganiseerde overgang naar een duurzame samenleving waarin maatschappelijke schade zo klein mogelijk is (er is nog wat te redden), vanuit transition towns is toch meer het beeld dat het weinig meer te redden valt en we toe moeten naar autarkie van onderop. Ik zie hoe dit mensen inspireert en leidt tot allerlei positieve actie, maar ook hoe het vaak ook in steden aanloopt tegen bestaande structuren en belangen (regime). Zolang die niet vanzelf omvallen breken transition towns niet echt door, vanuit ons perspectief is er dus ook een meer strategische aanpak nodig om de crisis te versnellen of regimepartijen mee te nemen in de duurzaamheidsbeweging. Niet alle partijen zijn als Shell, lokale overheden en tal van bedrijven zijn echt wel fundamenteel te motiveren voor meer duurzaamheid en zelforganisatie. Dit vraagt alleen tijd, energie en ruimte, en die moet je ook weer creëren. Laatste punt is dat wij veel in probleemwijken actief zijn, en met name hier merken dat transition towns-achtige initiatieven moeilijk van de grond komen, terwijl de maatschappelijke problemen en potentie van allerlei duurzaamheidsingrepen hier het hoogst zijn. Wat wij vanuit onze transitiebenadering proberen is dus juist door de koplopers en niches (zoals transition towns initiatieven) als vertrekpunt te nemen te zoeken naar manieren om het regime en peloton mee te nemen. Ik vind dat ook een soort morele opgave, persoonlijk heb ik soms moeite met het idee dat toch ook een beetje doorklonk in de eerste jaren van de transition towns beweging dat de moderne wereld ten einde loopt en ineen zal storten en dat de elite van transition towns zal overblijven omdat ze zichzelf kunnen redden. Mijn wetenschappelijke deel zegt in elk geval dat we niet kunnen voorspellen of controleren hoe de toekomst eruit gaat zien, mijn activistische deel dat we het van al die initiatieven van onderop moeten hebben om die toekomst samen te maken. ik opereer het liefste in beide werelden, al kan dat blijkbaar soms tot verwarring leiden ;-)

          • ger

            Derk,

            Inderdaad, wie de onkenbaarheid van de toekomst meent te kunnen muiten miskent de vloeibaarheid van de volle werkelijkheid en de vergankelijkheid van talige grepen in die richting. Het maakt ook onvrij. Voorts is mijn rondgang in die 2 werelden van jou nooit meer van mij geweken sinds ik begin jaren 70 met mijn eigenhandig gerestaureerde Truimph TR cabriolet op de biologisch dynamische landbouwschool in Tiel verscheen. Ik had toen wat uit leggen en dat ginger bij de meesten helemaal niet in. Ik ben sinds mijn pubertijd links en rechts waardoor politiek aan mij voorbij moest gaan en ik ben bovendien liever gezond en rijk dan arm en ziek, waarbij het mijn directe eigenbelang is om naastenliefde te geven en te bevorderen. Alleen ben ik niets. Ik waardeer dat mensen zoeken naar geweldloze en geleide transformaties. Tegelijk zie ik een mensheid die na eeuwen nog geen draad verder is dan vreten, neuken en oorlog voeren. dat alles is weerwil van honderden Nobelprijzen en een snel groeiend contngent hoogleraren. Beschaving is bros. Alle landsgrenzen zijn in bloed geschreven en NGO´s vervallen dootgaans tot apenrotsen. Ik zou dolgraag bijdragen aan een beweging die de goede trouw opnieuw weet te implementeren. Een beweging die ware integriteit in het vaandel heeft. Maar ik kan mij nauwelijks de voortgang van de mensenwereld voorstellen zonder een verbouwing van buitenaf met de shovel of een meteoriet. Occupy en Transitionworld zijn aandoenlijke en vedienstelijke belijdenissen waar ik graag aan bijdraag. Shell c.s. is niet te begrijpen voor wie geen oog heeft voor de totale versmelting van overheden en bedrijven, van de 19000 lobbyisten in Brussel en van mijn belachelijke periodieke act met het 18e eeuwse rode potlood. Kiezer, consument van een verknipte menukaart. Het denken over mensen zoals die in probleemwijken maar ook elders vergt een grondige explicitering van de gehanteerde perceptie waarbij uiteindelijk de enkelingenperceptie de maatgevende relevantie moet hebben. Praten over groepen vanuit metastandpunten is glad ijs en gebeurt ook in de wetenschap heel veel te gemakkelijk. Ik zal stoppen. Ik heb ene Adri beloofd dat ik nog over de reguliere email zou reageren met een samnvatting van een deel van mijn schrijfsels waarover ik dan weer moest pochen althans daar naar verwees. Groet.

  • Paul Hendriksen

    Beste Derk,

    In je geschreven betoog poneer je een aantal stellingen over het wereldbeeld en insteek van de TT-beweging die ik niet of maar zeer ten dele herken. Nu wil ik niet pretenderen ‘de’ TT-beweging te kunnen vertegenwoordigen… Maar als mede-initiator in Nederland en trainer voor startende groepen denk ik wel een aantal algemene uitgangspunten en de achterliggende visie te kunnen verwoorden.
    Urgenda/DRIFT en TT zijn twee essentiële componenten / exponenten van de transitiebeweging zoals die in Nederland steeds meer profiel krijgt. Het lijkt me zinvol om nader met elkaar kennis te maken en de wederzijdse beeldvorming waar nodig ten positieve bij te stellen.

    Hartelijke groet
    Paul Hendriksen

  • Derk

    Beste Ger (en Paul),
    geheel eens met je analyse, behalve dat in mijn beeld de verbouwing al lang gaande is, maar voor de meeste mensen onzichtbaar. de groei- en consumptieeconomie is al over de grenzen heen en onhoudbaar, tegelijk komen vanuit de samenleving de alternatieven op. Ik kan me dan ook voorstellen dat Paul me te negatief over TT vindt; het is een van de kernen van een nieuwe werldorde die aan het ontstaan is. Maar in mijn beleving is die wel glokaal; we moeten het enerzijds hebben van lokale gemeenschappen, anderzijds van verbonden netwerken van professionals, bedrijven en burgers die verbinden over gemeenschappen heen, grondstofcycli sluiten, grootschalig duurzame energie ontwikkelen en het voedselsysteem verduurzamen. ik zie die bewegingen en hopelijk gaan ze elkaar snel raken en zo de versnelling naar een duurzame wereld realiseren. daarbij moeten we inderdaad niet te naief zijn, de tegenkrachten zijn sterk en de behoudzucht bij grote partijen even logisch als asociaal. Maar goed laten we beginnen om onze beide transitiewerlden dichter bij elkaar te brengen!

    • Paul Hendriksen

      Dag Derk,
      Dat Transitie niet uitsluitend lokaal is, onderschrijf ik zonder meer. Het is telkens een kwestie van de juiste schaalgrootte zoeken bij de zich presenterende problemen. Vaak gaat het om een combi van schalen. Glokalisering is dan ook zonder meer een goede term voor waar we (gezamenlijk!) aan werken. Goede samenwerking tussen de verschillende spelers in de transitie-beweging, waarvan Urgenda/DRIFT en TT twee duidelijke exponenten zijn, lijkt me essentieel.
      Hartelijke groet
      Paul

  • Richard van Bremen

    Hallo Derk (en anderen),

    leuk interview, op zich niet veel nieuws misschien, maar op zich is herhaling van de boodschap oude economie en nieuwe ‘groene?’ economie wel leuk. Ook de idee van één oplossing, die er natuurlijk niet is, maar het continue zoeken naar ‘kleinere hoopvolle initiatieven’ die oppakken en versterken en de ruimte geven positief. Zelf probeer ik (namens provincie Zeeland) te versterken waar energie zit, waar mensen zélf iets willen om dat vervolgens te verbinden en met elkaar in contact te brengen zodat iedereen weet waar de ander mee bezig is. Dat varieert tot een aanpak zoals 4 KRACHT als transition town, tot een duurzaam debat met jongeren, zonne-energie en getijdencentrale en C2C voorbeeld projecten met MKB bedrijven. Dan kan het soms een voordeel zijn dat ‘ons-kent-ons’ principe. Maar goed: of iets blijvends is of wordt kun je alleen achteraf zeggen. Nu probeer ik gewoon datgene wat relevant is, wat er veelbelovend uitziet, mee te ontwikkelen (ook al is een provincie beperkt in zijn rol). Maar goed: anderen stellen dat een overheid er sowieso niet (meer) aan te pas komt. Kortom: gewoon doorgaan en blijven doen waar je goed in bent. Groet

    • Paul Hendriksen

      Beste Richard,
      Dank voor je reactie. Er zijn inderdaad vele wegen die naar Rome leiden, maar dan wel graag in combinatie met elkaar. De tijd van ieder voor zich en moge de beste (sterkste) winnen komt gelukkig meer en meer achter ons te liggen.
      De provinciale overheid heeft (ook volgens Transition Towns) wel degelijk een rol te spelen, al was het maar als makelaar-schakelaar voor al die verschillende padvinders richting een duurzame toekomst. Ik heb zelf bijvoorbeeld goede ervaringen met provincie Overijssel. Zie ook mijn boekje ‘het OndersteBoven van Transition Towns’, gratis te downloaden op http://transitiontowns.nl/wp-content/uploads/OndersteBoven-van-TT.pdf .
      Hartelijke groet
      Paul Hendriksen

Cultural Creatives - The (R)Evolution